یک ردیف مرموز رون بوقلمون!
پس بعضی از آرزوهای تولد برآورده می‌شن.
- چقدر بدجنسی. - نه دارم یکی از تله‌هام رو
قبل از جنگ قبیله‌ای آزمایش می‌کنم. این بدجنسی نیست. علمه.
آخجون!
خب، حداقل با شکم گشنه پرواز نکرد.
فکر کنم بخوره به کارخونه طلسم
شانس آوردیم که به ما نمی‌خوره.
هی، خوبیم. بازم شانس آوردیم.
شاید امروز باید روی مسابقه مینیون‌ها شرط ببندیم!
بازم رو شانسیم. صاعقه زد و هنوز خوبیم.
وای. فکر کنم داخل بدنتم.
داخل بدن منی؟
اوه، چه خفن! بالاخره صاحب عضله‌های سنگی شدم.
فکر کنم تو این معامله سرت کلاه رفته.
سلف سرویس (به‌غیر از غول‌ها)
آهای فِرَنک، همون همیشگی رو میاری؟
بپاش روی صورتم! همون‌طور که می‌پسندم. ممنون فِرَنک!
ای بابا. می‌شه چند تا از مارشملوهای تو رو بخورم؟
- اوم، البته. - واقعاً؟
آره، هر وقت گالم‌ها به حرف افتادن!
اوه، خوشمزست! بازم داری؟
گالم سخنگو!
من عجیب‌غریبم. یک عجیب‌غریب سخنگو با شکم شش تیکه.
نبرد! این گرازسوار بازم می‌تونه بجنگه!
اما فکر کنم باید پیاده برم.
بزن بریم واسه سنگ‌پرونی!
و سَل سازنده که برگشته با جِنی،
به کسی نگو که اینو بهت گفتم،
اون گفت که می‌تونیم
شمشیرهای چپ‌و‌راست قدیمی رو از بالای شومینه برداریم.
می‌دونم! اما سَل گفت قیمتش پنج تا جواهره.
پنج تا جواهر! خیلی زیاده، نه؟
به نظر منم ارزشش رو داره! ممنونم! چه شنونده خوبی! عاشقتم!
خانم‌ها، اجازه بدین.
چی؟ عجب، چی شده؟ فکر می‌کردم شکست‌ناپذیرم.
نُچ. فکر کنم «شکست‌پذیریم».
باشه، هنوزم خوبه. حالا داریم جای دو نفر می‌جنگیم.
چه اتفاقی داره می‌افته؟!
وای. فکر کنم طلسم از بین رفت.
- حالا چی؟ - فکر کنم باید برگردیم به بار.
آره. یا حداقل یکیمون باید برگرده. سنگ کاغذ قیچی بکنیم؟
- سنگ. - سنگ
زود باش! قبل از اینکه زنم ببینتت اون پیش‌بند رو بده.
بازم از اینکه شنونده خوبی هستی ممنونم.
خیلی خوشحالم که موافقت کردی کل ماه دسامبر والدینم بیان پیشمون.
و عاشق اینم که از کلاه‌های جدیدی که برای همه کارکنان سفارش دادم خوشت اومده.
تو اولین نفری!
باید قبل از جنگ‌ قبیله‌ای رایان غوله رو پیدا کنی!
چند تا داوطلب بگیر و با تله فنری بندازشون تو مسیری که رفته!
با تو شروع می‌کنم!
این شغل بعضی اوقات واقعاً باحاله.
امیدوارم این من رو برگردونه به دهکده‌ام.
«سطح یازده!»
اینجا فوق‌العاده است!
چه... ارتقاء یافته.
اینجا چیکار می‌کنی؟ انگار «سطح یک» هستی!
جاسوسی؟
نه! الآن تو اقیانوس تنی به آب زدم.
زیورآلاتم اونجا جا موند.
اسمش زیورآلات نیست! لوازم نبرده!
لباس بپوش! مسخره به‌نظر میای.
یک چیز این یارو مشکوکه.
یه احساس مسخره‌ای توی زانوم دارم.
آره، اما داشتم راجع به اون یکی زانوم حرف می‌زنم.
یه چیزی مشکوکه.
ببینین، من یه غولم، درست مثل شما.
بیاید نگران این نباشیم که از بیرون در چه سطحی هستیم
و اونچه در درونمون هست رو ارتقاء بدیم.
بابت این هدیه ازت ممنونم.
هدیه کلماتت.
- مزاحم! - بگیرینش.
- با چمن ما برای خودش ریش گذاشته! - زانوی پیتر هیچوقت اشتباه نمی‌کنه.
خدایا، حتی ایستادنشونم باحاله.
اونا معمولی ایستادن. تو دیگه زیادی بهشون علاقه داری.
نه ندارم. حتی خیلی برام مهم نیست که...
اوه سللام، مندی، میسی و مونیکا.
فقط خواستم بگم اگر به تفنگدار چهارم احتیاج داشتین، من آماده‌ام.
لطف داری، اما نمی‌خوایم رابطه گروهیمون رو دستکاری کنیم.
به‌هرحال به تمرین ادامه بده و یک روز می‌تونی عضو سه تفنگدار بشی.
تمرین کرده‌ام.
می‌تونم تفنگ فتیله‌ای رو، چشم بسته و توی گردباد، با پاهام سرهم کنم.
چه خوب، اما هیچوقت لازم نیست این کار رو بکنیم. بیاین بجنگیم خانما!
به من تنه زدن! امیدوارم جاش کبود بشه!
نگاه کن، اون دختر طرفداره که می‌خواست بهمون ملحق بشه.
جنگیدن در کنار شماها باعث افتخار بود.
می‌شه پوسترم رو امضا کنین؟
سه تفنگدار
چطوری تفنگش رو اونجوری می‌چرخونه؟
ممکنه کارش بهتر از ما باشه؟
دکتر وِندی هنر شفابخش تراپی
خُب، درباره مادراتون بهم بگین.
کی به مادرای ما اهمیت می‌ده؟
ما سه تفنگداریم،
و یک تفنگدار انفرادی از ما بهتر عمل می‌کنه!
نمی‌تونی فقط به مغزمون شوک بدی تا دوباره تیراندازای ماهری بشیم؟
می‌تونم، اما شاخک درمی‌آرین
روی جاهایی که دلتون نمی‌خواد.
هیچ راهی نداره. فکر کنم وقتشه استعفا بدیم.
بعد از نبرد بعدی به پادشاه می‌گیم.
اجازه می‌دن شمشیر براق‌کن‌ها در گروه‌های سه‌نفره کار کنن؟
نه، نمی‌شه اونا استعفا بدن! اونا الگوهای منن.
همه آدمک‌های عروسکیشون رو دارم، نو توی جعبه‌ان!
لعنتی! به یک چیزی شلیک کردیم!
شاید هنوز دوره ما نگذشته!
ها، مثل شلیک به گابلینای بشکه‌ای توی یک بشکه است.
- تفنگدارها برگشتن! - آره!
«برنده»
هی دخترِ طرفدار. امیدوارم امروز ما رو دیده باشی.
شاید روزی بتونی مثل ما به دشمن آسیب بزنی
به سبک نُه اکسیری!
- نمی‌خوای بهشون بگی؟ - عمراً! باهاشون حرف بزنم؟ دوباره؟
هیچوقت نمی‌تونم. اونا قهرمان‌های منن!
امیدوارم این یکی به رایان برسه.
لعنتی! اِدی، ۰.۵ درجه به شمال!
شانس آوردیم که این همه داوطلب شدن.
درسته، «داوطلب شدن».
شماها چنگک‌ها رو هم ارتقاء دادین؟
وقتشه این پرنده پرواز کنه و به لونه‌اش برگرده.
چیز عجیبی درباره دهکده‌ای که اکسیرشو برای گابلینا خرج کنه وجود نداره.
قضاوت نمی‌کنم.
گویا وظیفه منه که رایان رو پیدا کنم.
- دوریس؟ - رایان! تو برگشتی! و من رفتم!
همه رفتن؟
همه رفتن که دنبال تو بگردن. اما تو با تله فنری برگشتی.
امیدوارم اون‌ها هم برگردن.
مطمئنم اونام برمی‌گردن
نهایتاً.
صندلی باید بیشتر از دو سال دوام داشته باشه، درسته؟
سازنده‌ها درست کار نمی‌کنن. من نزدیک کلبه سازنده بزرگ شدم،
مامانِ فِرنک از من خوشش می‌آد و من رو مقصر می‌دونه که فرنک بار رو خریده.
ترجیح می‌داد پسرش اون بیرون با غول‌ها و گالم‌های وحشتناک بجنگه؟
به دل نگیری.